Shloka 91
शमयन्तु शिलाधौतास्त्वयास्ता जीवितच्छिद: । “आज तुम्हारे छोड़े हुए एवं शिलापर स्वच्छ किये हुए सुवर्णनिर्मित प्राणान्तकारी बाण पापी कर्णके उन वचनोंका उत्तर देते हुए उसे सदाके लिये शान्त कर दें |। यानि चान्यानि दुष्टात्मा पापानि कृतवांस्त्वयि
śamayantu śilādhautās tvayāstā jīvitacchidaḥ | āja tumhāre choṛe hue evaṃ śilāpara svaccha kiye hue suvarṇanirmit prāṇāntakārī bāṇa pāpī karṇake una vacanōṅkā uttara dete hue use sadāke liye śānta kara deṃ | yāni cānyāni duṣṭātmā pāpāni kṛtavāṃs tvayi
Sañjaya sagte: „Mögen deine lebensschneidenden Pfeile—golden, auf Stein geschärft und poliert—Karṇas sündige Worte beantworten und ihn für immer zum Schweigen bringen. Und mögen sie auch die anderen bösen Taten vergelten, die jener übelgesinnte Mann gegen dich begangen hat.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames battlefield violence as moral recompense: harsh speech and past wrongdoing invite a fitting response. It highlights the Mahābhārata’s recurring tension between righteous duty in war and the ethical weight of one’s words and deeds.
Sañjaya describes (and implicitly urges) that the opponent’s deadly, well-prepared arrows should answer Karṇa’s insulting words and end his aggression—silencing him permanently and repaying the wrongs he has committed.