Shloka 105
“अर्जुन! तुम्हें ज्ञात होना चाहिये कि पांचालयोद्धा, द्रौपदीके पुत्र, धृष्टद्युम्न, शिखण्डी, धृष्टद्युम्नके पुत्रजण, नकुल-कुमार शतानीक, नकुल-सहदेव, दुर्मुख, जनमेजय, सुधर्मा और सात्यकि--ये सब-के-सब कर्णके वशमें पड़ गये हैं ।।
sañjaya uvāca |
abhyāhatānāṃ karṇena pāñcālānām asau raṇe |
śrūyate ninado ghoras tvadbandhūnāṃ paraṃtapa ||
Sañjaya sprach: „O Arjuna, Bezwinger der Feinde, du sollst wissen: die Pañcāla-Krieger, die Söhne Draupadīs, Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, die Söhne Dhṛṣṭadyumnas, Śatānīka, Nakulas Sohn, dazu Nakula und Sahadeva, Durmukha, Janamejaya, Sudharmā und Sātyaki—sie alle sind unter Karṇas Gewalt geraten. Und auf dem Schlachtfeld hört man deutlich den schrecklichen Aufschrei deiner Verwandten, der Pañcālas, die von Karṇa verwundet wurden.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of warfare: tactical success (Karṇa’s blows) is inseparable from human suffering (the dreadful cries of allies). It implicitly urges discernment about the consequences of violence even when performed under kṣatriya-duty.
Sañjaya reports to Arjuna that the Pāñcāla forces—counted among Arjuna’s allies/kinsmen—have been grievously struck by Karṇa, and their terrible cries are clearly heard across the battlefield.