Shloka 14
मृत्योरास्य॑ व्यात्तमिवाभिपद्य प्रभद्रका: कर्णमासाद्य राजन् । रथांस्तु तान् सप्तशतान् निमग्नां- स्तदा कर्ण: प्राहिणोन्मृत्युसझ,राजन! मृत्युके फैले हुए मुँहके समान कर्णके पास पहुँचकर प्रभद्रकगण भारी संकटमें पड़ गये। कर्णने युद्धके समुद्रमें डूबे हुए उन सात सौ रथियोंको तत्काल मृत्युके लोकमें भेज दिया था
mṛtyor āsyaṁ vyāttam ivābhipadya prabhadrakāḥ karṇam āsādya rājan | rathāṁs tu tān saptśatān nimagnāṁs tadā karṇaḥ prāhiṇon mṛtyulokaṁ rājan ||
O König, die Prabhadrakas stürmten auf Karṇa zu, als träten sie in den aufgerissenen Rachen des Todes selbst, und gerieten in schwerste Gefahr. Da sandte Karṇa jene siebenhundert Wagenkrieger—gleichsam schon im Meer der Schlacht versunken—geradewegs in das Reich des Todes.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral gravity of war: courage without discernment can become a headlong entry into death, and battlefield glory is inseparable from mortality and consequence.
The Prabhadrakas charge at Karna, likened to rushing into Death’s open mouth; Karna overwhelms them and dispatches seven hundred chariot-warriors to the realm of Death.