Shloka 21
कर्णस्य सेनापत्याभिषेकः | Karṇa’s Consecration as Commander-in-Chief
द्रोणेन युगपद् राजन् दिवं सम्प्रापितौ शरै: । राजन्! दो चमकते हुए ग्रहोंके समान नरश्रेष्ठ रोचमान, जो एक ही नामके दो भाई थे, द्रोणाचार्यके द्वारा बाणोंसे एक साथ ही स्वर्गलोक पहुँचा दिये गये ।।
sañjaya uvāca | droṇena yugapad rājan divaṃ samprāpitau śaraiḥ | rājan! dvi camakate hue grahoṃke samāna naraśreṣṭha rocamāna, jo eka hī nāmake dvi bhrātarau the, droṇācāryake dvārā bāṇoṃse eka sātha hī svargaloka pahuṃcā diye gaye || nṛpāś ca pratiyudhyantaḥ parākrāntā viśāmpate |
Sañjaya sagte: O König, durch Droṇas Pfeile wurden zwei Krieger im selben Augenblick in den Himmel gesandt. Glänzend wie ein Paar strahlender Planeten, jene Besten der Männer—zwei Brüder, die denselben Namen trugen—wurden von Droṇācārya zugleich getroffen und gelangten in die Himmelswelt. Und, o Herr der Völker, auch andere Könige, mächtig an Tapferkeit, kämpften weiter und erwiderten den Angriff.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s war-ethic: in the kṣatriya arena, valor and death are intertwined, and a warrior’s fall is framed as ‘going to heaven’—a narrative way of honoring martial duty while also reminding the listener of life’s fragility and the relentless momentum of battle.
Sañjaya reports to the king that Droṇācārya simultaneously strikes down two radiant, eminent warriors—two brothers sharing the same name—sending them to the heavenly world; meanwhile, other kings continue to engage fiercely in the ongoing combat.