Shloka 273
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
वसन्तकाले सुमहान् प्रफुल्ल इव किंशुक: । महाराज! उस समय अत्यन्त घायल हुआ आपका पुत्र वसन्त-ऋतुमें खिले हुए महान् पलाश वृक्षके समान अत्यन्त सुशोभित हो रहा था
vasantakāle sumahān praphulla iva kiṁśukaḥ | mahārāja! tadā atyanta-ghāyalo bhavataḥ putro vasantar̥tau khile hue mahān palāśa-vṛkṣa-samānaḥ atyanta suśobhitaḥ babhūva |
Sañjaya sprach: O großer König! In jenem Augenblick erschien dein Sohn—obwohl schwer verwundet—glänzend, wie ein mächtiger kiṁśuka (palāśa)-Baum, der im Frühling in voller Blüte steht. Selbst inmitten der Verwüstung der Schlacht wurden sein Strahlen und seine Entschlossenheit in der Sprache der Schönheit geschildert, als könne Tapferkeit das Leiden für einen Moment in tragische Größe verwandeln.
संजय उवाच