Shloka 31
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
तब कर्णने अत्यन्त कुपित हो सुदृढ़ धनुष हाथमें लेकर सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए कंकपत्रयुक्त दस बाणोंद्वारा भीमसेनको घायल कर दिया। साथ ही एक तीखे भल्लसे उनके धनुषको भी काट डाला ।। ततो भीमो महाबाहुहेमपट्टवि भूषितम् । परिघं घोरमादाय मृत्युदण्डमिवापरम्
tataḥ karṇo 'tyantaṃ kupito dṛḍhaṃ dhanuḥ pāṇau gṛhītvā śāṇopari samāropya tīkṣṇīkṛtān kaṅkapatrayutān daśa bāṇān bhīmasenaṃ vyadhayat; sahaiva caikena tīkṣṇena bhallena tasya dhanuś chittvā. tato bhīmo mahābāhur hemapaṭṭavibhūṣitaṃ parighaṃ ghoraṃ ādāya mṛtyudaṇḍam ivāparam.
Sañjaya sprach: Da ergriff Karṇa, von äußerstem Zorn erfüllt, seinen festen Bogen, legte ihn an den Schleifstein und schärfte ihn; und mit zehn geschliffenen Pfeilen, mit Reiherfedern versehen, verwundete er Bhīmasena. Zugleich hieb er mit einem einzigen scharfen Bhalla auch Bhīmas Bogen entzwei. Darauf nahm der mächtige, langarmige Bhīma, mit goldenem Gürtel geschmückt, eine schreckliche Eisenkeule—wie einen zweiten Stab des Todes—und war bereit, Gewalt mit überwältigender Kraft zu vergelten, nach der unerbittlichen Kriegslogik der Vergeltung.
संजय उवाच