Shloka 56
अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
तान् सूतपुत्रो विशिखैर्दशभिर्दशभि: शरै: | रथेनानुचरन् वीर: प्रत्यविध्यदरिंदम:,रथसे विचरनेवाले शत्रुदमन वीर सूतपुत्र कर्णने भी उन सबको दस-दस बाणोंसे घायल कर दिया
tān sūtaputro viśikhair daśabhir daśabhiḥ śaraiḥ | rathenānucaran vīraḥ pratyavidhyad arindamaḥ ||
Sañjaya sprach: Da schlug Karṇa, der Sohn des Wagenlenkers — der feindbezwingende Held, rasch auf seinem Wagen dahinjagend — zurück und verwundete sie alle, jeden einzelnen mit zehn scharfen Pfeilen. Der Vers betont die unerbittliche Wechselseitigkeit der Schlacht: Können zeigt sich in bemessener Vergeltung, doch zugleich spiegelt die Szene den tragischen Sog des Krieges, in dem Kunst und Pflicht in einem Kreislauf von Verwunden und Gegenverwunden wirken.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior-code context of the epic: in battle, response is immediate and proportionate, showcasing discipline and skill. Ethically, it also points to the grim reciprocity of war—valor functions within a cycle that multiplies harm even when each act is ‘duty-bound’.
Sañjaya reports that Karṇa, maneuvering his chariot, counterattacks and wounds the opposing warriors, striking each of them with ten arrows.