Shloka 39
कर्णेन सैन्यस्थापनं तथा नानायुद्धसमवायः
Karna Reforms the Host and Multiple Duels Converge
मदिरापान, गुरुकी शय्याका उपभोग, भ्रूणहत्या और दूसरोंके धनका अपहरण--ये जिनके लिये धर्म हैं, उनके लिये अधर्म नामकी कोई वस्तु है ही नहीं। ऐसे आरट्ट और पंचनददेशके लोगोंको धिक्कार है! ।।
madirāpānaṁ gurukī-śayyāyā upabhogaḥ bhruṇahatyā ca paradhanāpaharaṇaṁ ca—eteṣāṁ yeṣāṁ dharmāḥ, teṣām adharma-nāmā kaścid artho nāsti. tathāvidhānām ārāṭṭa-pañcanada-deśa-vāsināṁ dhig astu. etaj jñātvā joṣam āsva; pratīpaṁ mā sma vai kṛthāḥ. mā tvāṁ pūrvam ahaṁ hatvā haniṣye keśavārjunau.
Karna erklärt: Für jene, die Trunkenheit, die Schändung des Lagers des Lehrers, die Tötung des Ungeborenen und den Raub fremden Reichtums als ‘Dharma’ ansehen, gibt es überhaupt nichts mehr, das ‘Adharma’ hieße—sie haben selbst das moralische Vokabular verloren, mit dem Recht und Unrecht unterschieden werden. So verflucht er die Leute von Ārāṭṭa und aus der Pañcanada-Region als Sinnbild dieser Verkehrung. Darauf befiehlt er seinem Gegner, schweigend zu sitzen und kein feindseliges oder widersprechendes Wort zu äußern; andernfalls droht Karna, ihn zuerst zu töten und danach Kṛṣṇa (Keśava) und Arjuna zu erschlagen.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse frames a sharp ethical critique: when a community normalizes grave sins as ‘dharma,’ the category of ‘adharma’ collapses for them—moral discernment itself is destroyed. It also shows how moral condemnation is used as a weapon in wartime speech.
In the midst of battle, Karna denounces certain peoples as morally corrupt and then commands his interlocutor to stay silent and not speak antagonistically. He escalates with a threat: if provoked, he will kill that person first and then attempt to kill Kṛṣṇa and Arjuna.