Shloka 276
कर्णपरर्वणि त्रयोचत्वारिंशदध्यायः (Karṇa-parva Adhyāya 43) — Kṛṣṇa’s Battlefield Assessment and the Reversal Around Bhīma
पलाण्डुगंडूषयुतान् खादन्ती चैडकान् बहून् । “मैं वस्त्राभूषणोंसे विभूषित हो गोमांस खाकर और गुड़की बनी हुई मदिरा पीकर तृप्त हो अंजलि भर प्याजके साथ बहुत-सी भेड़ोंको खाती हुई गोरे रंगकी लंबी युवती स्त्रियोंके साथ मिलकर इस शाकल नगरमें पुन: कब इस तरहकी बाहीकसम्बन्धी गाथाओंका गान करूँगी
palāṇḍu-gaṇḍūṣa-yutān khādantī ca eḍakān bahūn |
Karna sprach in beißendem Spott und rief die der Region Bāhlīka/Śākala (in der polemischen Kriegsrhetorik des Epos) zugeschriebenen groben Genüsse und Essgewohnheiten auf. Er stellt sich eine Szene der Ausschweifung vor: mit Gewändern und Schmuck geschmückt, Rindfleisch essend, einen mit Jaggery vergorenen Trank trinkend und dabei Handvoll um Handvoll Zwiebeln nehmend, während er viele Schafe verzehrt — inmitten hellhäutiger, hochgewachsener junger Frauen; und er fragt, wann er in der Stadt Śākala wieder auf solche Weise derartige „Bāhlīka-bezogene“ Gesänge anstimmen werde.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse uses satirical exaggeration to mark certain indulgent habits as ethically and culturally “low,” reinforcing a war-time rhetoric of honor and self-restraint. It shows how the epic sometimes encodes moral judgment through depictions of diet, drink, and pleasure.
Karna is speaking and mockingly evokes a scene in Śākala associated with Bāhlīka customs—adornment, meat and liquor, onions, and feasting—framing it as a kind of ballad or refrain he might sing again. The tone is derisive, aimed at characterizing a region/people through caricature.