Shloka 7
कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
यथासुराश्च निहता इषुणैकेन भारत | शल्यने कहा--भारत! नरश्रेष्ठ! मैंने भी देवश्रेष्ठ ब्रह्मा और महादेवजीके इस अलौकिक एवं दिव्य उपाख्यानको दिद्दवानोंके मुखसे सुना है कि किस प्रकार प्रपितामह ब्रह्माजीने महादेवजीका सारथि-कर्म किया था और कैसे एक ही बाणसे समस्त असुर मारे गये ।। कृष्णस्य चापि विदितं सर्वमेतत् पुरा हाभूत्
yathāsurāś ca nihatā iṣuṇaikena bhārata | kṛṣṇasya cāpi viditaṃ sarvam etat purābhūt ||
Śalya sprach: „O Bhārata! Wie einst die Asuras durch einen einzigen Pfeil erschlagen wurden, so ist auch diese ganze uralte Begebenheit Kṛṣṇa seit langem bekannt. Aus dem Mund der Weisen habe ich die wunderbare, göttliche Überlieferung vernommen: wie der Ahnvater Brahmā Mahādeva als Wagenlenker diente und wie mit nur einem Geschoss das gesamte Heer der Asuras zu Fall gebracht wurde.“
शल्य उवाच
Educational Q&A
Śalya invokes an ancient divine precedent to underscore the overwhelming power of a divinely backed warrior and the inevitability of outcomes when higher forces and superior knowledge are involved; Kṛṣṇa’s foreknowledge and the gods’ decisive action frame the war as more than mere human contest.
Śalya addresses a Kuru hero and cites a well-known mythic episode: Brahmā once served as Mahādeva’s charioteer, and the Asuras were destroyed with a single arrow. He adds that Kṛṣṇa already knows this entire ancient account, using it as a persuasive comparison within the ongoing war discourse.