Shloka 5
अध्याय २६ — शल्यस्य सारथ्य-नियोजनं, कर्णस्य प्रस्थानं, उत्पातदर्शनं च
Chapter 26: Śalya appointed as charioteer; Karṇa’s departure; portents
भरतनन्दन! सत्यसेन, चन्द्रदेव, मित्रदेव, श्रुतंजय, सौश्रुति, चित्रसेन तथा मित्रवर्मा-- इन सात भाइयों तथा नाना प्रकारके शस्त्रोंके प्रहारमें कुशल महाधनुर्धर पुत्रोंसे घिरा हुआ त्रिगर्तराज सुशर्मा समरांगणमें उपस्थित हुआ ।।
bharatanandana! satyasenaḥ candradevaḥ mitradevaḥ śrutaṃjayaḥ sauśrutiḥ citrasenaḥ tathā mitravarmā—ime sapta bhrātaraḥ, nānā-vidha-śastra-prahāra-kuśalaiḥ mahā-dhanuṣmat-putraiḥ parivṛtaḥ trigartarājaḥ suśarmā samara-aṅgaṇe upasthitaḥ. te sṛjantaḥ śara-vrātān kirantaḥ arjunam āhave, abhyavartanta sahasā vāry-oghā iva sāgaram.
Sañjaya sagte: „O Nachkomme Bharatas, der Trigarta-König Susarman trat auf das Schlachtfeld, umringt von seinen Söhnen — mächtigen Bogenschützen, kundig im Treffen mit vielerlei Waffen — und zusammen mit seinen sieben Brüdern: Satyasena, Candradeva, Mitradeva, Śrutaṃjaya, Sauśruti, Citrasena und Mitravarmā. Während sie Arjuna im Kampf mit Pfeilsalven überschütteten, stürmten jene Helden plötzlich zugleich heran, wie Wasserströme, die dem Meer entgegenjagen.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos of coordinated resolve and martial discipline: warriors advance as a unified force, using skill and strategy. Ethically, it underscores how collective intent—whether righteous or misguided—amplifies consequences on the battlefield, reminding readers that power and unity must be guided by dharma.
Susarman, king of the Trigartas, arrives in the battle with his seven brothers and his powerful archer sons. They surge toward Arjuna and unleash dense volleys of arrows, compared to rushing streams flowing into the ocean.