Shloka 27
सुतसोमस्य तत् कर्म दृष्ट्वा श्रद्धेयमद्भुतम् । रथस्थं शकुनिं यस्तु पदाति: समयोधयत्,सुतसोम जो वहाँ पैदल होकर भी रथपर बैठे हुए शकुनिके साथ युद्ध कर रहा था। उसके इस अविश्वसनीय और अद्भुत कर्मको देखकर वहाँ खड़े हुए समस्त योद्धा तथा आकाशकमें स्थित हुए सिद्धगण भी बहुत संतुष्ट हुए
sutasomasya tat karma dṛṣṭvā śraddheyam adbhutam | rathasthaṃ śakuniṃ yas tu padātiḥ samayodhayat ||
Sañjaya sprach: Als man jene Tat Sutasomas sah — ehrwürdig und doch staunenswert, fast jenseits des Glaubens —, wie er, obwohl zu Fuß, mit Śakuni kämpfte, der auf einem Wagen stand, empfanden alle dort stehenden Krieger und selbst die Siddhas in der Höhe tiefe Genugtuung. Die Szene hebt Tapferkeit hervor, die in Entschlossenheit wurzelt: Wahre Tüchtigkeit misst sich nicht am Vorteil der Stellung, sondern am unbeirrbaren Mut angesichts dieses Vorteils.
संजय उवाच
Educational Q&A
Courage and excellence are not dependent on external advantages (like being chariot-borne); steadfast resolve and honorable effort can inspire admiration even among impartial witnesses, suggesting a dharmic ideal of valor under disadvantage.
Sañjaya describes Sutasoma’s remarkable feat: though fighting on foot, he challenges and battles Śakuni who is positioned on a chariot. Observing this, the assembled warriors and celestial Siddhas are pleased and impressed.