Shloka 26
Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
ततः: शरसहस्राणि प्रेषयामास वै द्विज: । इषुसम्बाधमाकाशमकरोद् दिश एव च,तब शत्रुसूदन द्रोणपुत्र विप्रवर अश्वत्थामाने अपने दिव्य धनुषपर प्रत्यंचा चढ़ाकर तथा यह भी देखकर कि मेरे रथमें सेवकोंने शीघ्र ही दूसरे उत्तम घोड़े लाकर जोत दिये हैं, सहस्रों बाण छोड़े तथा आकाश और दिशाओंको अपने बाणोंसे खचाखच भर दिया
tataḥ śarasahasrāṇi preṣayāmāsa vai dvijaḥ | iṣusambādham ākāśam akarod diśa eva ca ||
Sañjaya sprach: Da entsandte der brahmanische Krieger Tausende von Pfeilen. So verstopfte er den Himmel mit Geschossen, dass selbst die Himmelsrichtungen wie angefüllt und versperrt erschienen—eine überwältigende Zurschaustellung kriegerischer Macht, die das Feld verdunkelte und die Schlacht in erbarmungslose Härte trieb.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war rapidly intensifies through displays of overwhelming force; ethically, it underscores the Mahābhārata’s recurring tension between prowess and restraint—power can dominate the field, but it also drives conflict toward greater destructiveness.
Sañjaya reports that the ‘dvija’ (a brahmin warrior, contextually Aśvatthāman) releases thousands of arrows, so many that the sky and the directions appear crowded and blocked by them, signaling a fierce surge in the battle.