Shloka 573
Adhyāya 18 — Sequential Duels and Formation Pressure
Ulūka–Yuyutsu; Śakuni–Sutasoma; Kṛpa–Dhṛṣṭadyumna; Kṛtavarmā–Śikhaṇḍin
भित्त्वा प्रहरतां श्रेष्ठो विदेहासूनपातयत् । प्रहार करनेवाले योद्धाओंमें श्रेष्ठ पाण्डय अपने तीखे बाणोंसे हाथी, घोड़े और मनुष्योंके शरीरोंको विदीर्ण करके उन्हें देह और प्राणोंसे शून्य एवं धराशायी कर देते थे
bhittvā praharatāṃ śreṣṭho videhāsūn apātayat |
Sañjaya sprach: Der Vortrefflichste unter den Kämpfern, die im Gefecht zuschlagen, durchbohrte der Pāṇḍya mit seinen scharfkantigen Pfeilen die Leiber von Elefanten, Pferden und Menschen, raubte ihnen Leib und Atem und warf sie zu Boden. Die Szene betont die düstere, pflichtgetriebene Wildheit des Krieges, in dem kriegerische Vollendung untrennbar mit weitreichender Verwüstung verbunden ist.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh ethical tension of dharma in war: martial excellence and steadfast performance of a warrior’s role can coexist with immense suffering. It invites reflection on how duty (svadharma) in a righteous cause still carries tragic human cost.
Sañjaya describes a powerful warrior on the battlefield who, with sharp arrows, pierces and kills elephants, horses, and human fighters, felling them lifeless to the ground—an image of intense combat and overwhelming prowess.