Shloka 52
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
न हि पार्था: सपाज्चाला: स्थातुं शक्तास्तवाग्रत: । आत्तशस्त्रस्य समरे महेन्द्रस्येव दानवा:,'जैसे हाथमें वज्र लिये हुए इन्द्रके सामने दानव नहीं खड़े हो सकते, उसी प्रकार समरांगणमें तुम्हारे सामने पांचाल और पाण्डव नहीं ठहर सकते हैं”
na hi pārthāḥ sapāñcālāḥ sthātuṁ śaktās tavāgrataḥ | āttaśastrasya samare mahendrasyeva dānavāḥ ||
Sañjaya sprach: „Wahrlich, die Pārthas samt den Pāñcālas vermögen dir im Kampf nicht standzuhalten, wenn du die Waffen ergriffen hast. Wie die Dānavas nicht vor Mahendra (Indra) bestehen können, wenn er den Donnerkeil in der Hand hält, so können auch sie vor dir auf dem Schlachtfeld keinen Boden halten.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial confidence and perceived divine-like power are used rhetorically to strengthen resolve in war; it frames battlefield success as overwhelming force that breaks an opponent’s capacity to stand firm.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra, praising the addressed warrior’s battle-readiness by asserting that even the combined Pāṇḍavas and Pāñcālas cannot withstand him, likening their helplessness to Dānavas before Indra armed with the thunderbolt.