Shloka 4
विकोशान् सुत्सरूनन्ये कृतथारान् समाहितान् | पीतानाकाशसंकाशानसीन् केचिच्च चिक्षिपु:,कितने ही योद्धा आकाशके समान निर्मल पानीदार, सँभालकर रखी हुई, सुन्दर मूठ और तेजधारवाली तलवारोंको म्यानसे निकालकर चलाने लगे
vikośān sutsarūn anye kṛtathārān samāhitān | pītān ākāśa-saṅkāśān asīn kecic ca cikṣipuḥ ||
Sañjaya sprach: Andere, ganz gefasst und entschlossen, zogen aus den Scheiden Schwerter mit kunstvoll gearbeiteten Griffen und scharfen Schneiden—hell und klar wie der Himmel—und begannen sie zu schwingen, ein Zeichen der Bereitschaft für die düsteren Pflichten der Schlacht.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violence, the verse highlights samāhita—mental composure and disciplined readiness—showing how warriors frame action as duty performed with steadiness rather than uncontrolled rage.
Sañjaya describes warriors drawing and flourishing polished, sharp swords with fine hilts, indicating the army’s immediate preparation to engage in combat.