Shloka 24
Droṇa-pātana-paripṛcchā (Inquiry into the Fall of Droṇa) | द्रोणपातनपरिपृच्छा
स केकयानां प्रवरांक्ष॒ पञच पज्चालराजं च शरै: प्रमथ्य । युधिष्ठटिरानीकमदीनसत्त्वो द्रोणो5भ्ययात् कार्मुकबाणपाणि:,पाँचों श्रेष्ठ केकयराजकुमारों तथा पांचालराज ट्रपदको अपने बाणोंसे मथकर उदार हृदयवाले द्रोणाचार्यने हाथोंमें धनुष-बाण लेकर युधिष्ठिरकी सेनापर आक्रमण किया
sa kekayānāṁ pravarān kṣa pañca pāñcālarājaṁ ca śaraiḥ pramathya | yudhiṣṭhirānīkam adīnasattvo droṇo ’bhyayāt kārmukabāṇapāṇiḥ ||
Sañjaya sprach: Nachdem Droṇa mit seinen Pfeilen die fünf vornehmsten Fürsten der Kekayas und auch den König der Pañcālas niedergeworfen hatte, rückte er—unerschüttert im Geist—mit Bogen und Pfeilen in der Hand gegen Yudhiṣṭhiras Heer vor. Der Vers betont den unerbittlichen Schwung der Schlacht: Tüchtigkeit zeigt sich in disziplinierter Waffenkunst, doch zugleich tritt die düstere ethische Last des Krieges hervor, in dem selbst erhabene Verbündete und Könige fallen, während der Konflikt zur entscheidenden Konfrontation drängt.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between martial excellence and the moral burden of war: unwavering courage and disciplined skill can drive victory, yet the narrative reminds us that such prowess operates within a tragic field where many fall, urging reflection on dharma and the costs of conflict.
After overpowering the five leading Kekaya princes and also Drupada, Droṇa—still fearless—moves forward with bow and arrows to assault Yudhiṣṭhira’s battle formation, intensifying pressure on the Pāṇḍava side.