Adhyaya 4

Verse 1

ऑपन--#हू< बक। ] अति: चतुथों5 ध्याय: भीष्मजीका कर्णको प्रोत्साहन देकर युद्धके लिये भेजना तथा कर्णके आगमनसे कौरवोंका हर्षोल्लास संजय उवाच तस्य लालप्यत: श्रुत्वा कुरुवृद्ध: पितामह: । देशकालोचितं वाक्यमन्रवीत्‌ प्रीतमानस:

Sañjaya sprach: Als er ihn lange reden hörte, erwiderte der ehrwürdige Bhīṣma, der greise Ahnherr der Kurus, mit Worten, die Ort und Zeit geziemten, in freudiger Gesinnung.

Verse 2

संजय कहते हैं--राजन्‌! इस प्रकार बहुत कुछ बोलते हुए कर्णकी बात सुनकर कुरुकुलके वृद्ध पितामह भीष्मने प्रसन्नचित्त होकर देश और कालके अनुसार यह बात कही -- || समुद्र इव सिन्धूनां ज्योतिषामिव भास्कर: । सत्यस्य च यथा सन्‍्तो बीजानामिव चोर्वरा

Sañjaya sprach: „O König, als der greise Ahnherr Bhīṣma aus dem Hause der Kurus Karṇas lange Rede vernommen hatte, sprach er, im Herzen erfreut und Ort und Zeit gemäß: ‘Karṇa! Wie der Ozean den Flüssen Zuflucht ist, wie die Sonne unter den leuchtenden Wesen die erste ist, wie die Rechtschaffenen die Wahrheit stützen und wie fruchtbare Erde den Samen trägt — so sollst auch du den Deinen ein Schutz sein. Mögen Verwandte und Verbündete ihr Leben auf dich gründen, wie die Götter ihr Dasein auf Indra, den Tausendäugigen, gründen.’“

Verse 3

इस प्रकार श्रीमहाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत द्रोणाभिषेक पर्वमें कर्णवाक्यविषयक तीयरा अध्याय पूरा हुआ

Sañjaya sprach: „Werde für deine Wohlgesinnten eine feste Stütze, wie die Regenwolke es für die Lebewesen ist. Mögen deine Verwandten von dir getragen weiterleben, wie die Götter ihr Leben tragen, indem sie bei Sahasrākṣa (Indra) Zuflucht nehmen.“

Verse 4

मानहा भव शत्रूणां मित्राणां नन्दिवर्धन: । कौरवाणां भव गतिर्यथा विष्णुर्दिवौकसाम्‌

Sañjaya sprach: „Werde der Zermalmer des Feindesstolzes und der Mehrer der Freude deiner Freunde. Wie Viṣṇu den Göttern Zuflucht und Stütze ist, so sei du den Kauravas verlässlicher Halt und leitende Stütze.“

Verse 5

स्वबाहुबलवीर्येण धार्तराष्ट्रजयैषिणा । कर्ण राजपुरं गत्वा काम्बोजा निर्जितास्त्वया

Sañjaya sprach: „O Karṇa, im Verlangen nach Sieg für den Sohn Dhṛtarāṣṭras (Duryodhana) zogst du nach Rājapura und bezwangst durch die Kraft und Tapferkeit deiner eigenen Arme die Kāmbojas allesamt.“

Verse 6

गिरिव्रजगताश्चापि नग्नजित्प्रमुखा नृपा: । अम्बष्ठाश्न विदेहाश्ष गान्धाराश्ष॒ जितास्त्वया,“गिरिव्रजके निवासी नग्नजित्‌ आदि नरेश, अम्बष्ठ, विदेह और गान्धारदेशीय क्षत्रियोंको भी तुमने परास्त किया है

Sañjaya sprach: „Auch die Könige, die nach Girivraja gezogen waren—angeführt von Nagnajit—samt den Kriegern aus Ambaṣṭha, Videha und Gandhāra hast du ebenfalls bezwungen.“

Verse 7

हिमवद्‌दुर्गनिलया: किराता रणकर्कशा: । दुर्योधनस्य वशगास्त्वया कर्ण पुरा कृता:,“कर्ण! पूर्वकालमें तुमने हिमालयके दुर्गमें निवास करनेवाले रणकर्कश किरातोंको भी जीतकर दुर्योधनके अधीन कर दिया था

Sañjaya sprach: „O Karṇa, einst bezwangst du sogar die Kirātas—hart und wild im Kampf—die in den Bergfesten des Himālaya wohnten, und brachtest sie unter Duryodhanas Herrschaft.“

Verse 8

उत्कला मेकला: पौण्ड्रा: कलिड्रन्ध्राश्न संयुगे निषादाश्ष त्रिगर्ताश्न बाह्लीकाश्न जितास्त्वया

Sañjaya sprach: „Im Gedränge der Schlacht hast du auch die Könige von Utkala, Mekala, Paundra, Kalinga, Andhra, die Niṣādas, die Trigartas und die Bāhlīkas bezwungen.“

Verse 9

तत्र तत्र च संग्रामे दुर्योधनहितैषिणा । बहवश्च जिता: कर्ण त्वया वीरा महौजसा

Sañjaya sprach: „Hier und dort über das Schlachtfeld, o Karṇa, hast du—gewaltig an Kraft und stets auf Duryodhanas Wohl bedacht—viele Helden besiegt.“

Verse 10

यथा दुर्योधनस्तात सज्ञातिकुलबान्धव: । तथा त्वमपि सर्वेषां कौरवाणां गतिर्भव,“तात! कुटुम्बी, कुल और बन्धु-बान्धवोंसहित दुर्योधन जैसे सब कौरवोंका आधार है, उसी प्रकार तुम भी कौरवोंके आश्रयदाता बनो

Sañjaya sprach: „O Lieber, wie Duryodhana—zusammen mit Verwandtschaft, Sippe und Angehörigen—die wichtigste Stütze der Kauravas ist, so sollst auch du zur Zuflucht und tragenden Stütze für alle Kauravas werden.“

Verse 11

शिवेनाभिवदामि त्वां गच्छ युध्यस्व शत्रुभि: | अनुशाधि कुरून्‌ संख्ये धत्स्व दुर्योधने जयम्‌

„Mit heilvollem Segen grüße ich dich. Geh, kämpfe gegen die Feinde. Auf dem Schlachtfeld weise das Heer der Kurus zur Pflichterfüllung an und verschaffe Duryodhana den Sieg.“

Verse 12

भवान्‌ पौत्रसमो<स्माकं यथा दुर्योधनस्तथा । तवापि धर्मत: सर्वे यथा तस्य वयं तथा

Sañjaya sprach: „Für uns bist du wie ein Enkel, so wie Duryodhana es ist. Nach der Ordnung des Dharma stehen wir alle zu dir, wie wir zu ihm stehen.“

Verse 13

“दुर्योधनकी तरह तुम भी मेरे पौत्रके समान हो। धर्मतः जैसे मैं उसका हितैषी हूँ, उसी प्रकार तुम्हारा भी हूँ ।।

Sañjaya sprach: „Wie Duryodhana bist auch du mir wie ein Enkel. Nach dem Dharma bin ich dir ebenso wohlgesinnt wie ihm. Denn in dieser Welt gilt das Band, das durch Umgang mit Tugendhaften entsteht, als erhabener als bloße leibliche oder familiäre Bindung; so verkünden es die Weisen, o Bester der Männer.“

Verse 14

स सत्यसंगतो भूत्वा ममेदमिति निश्चित: । कुरूणां पालय बलं॑ यथा दुर्योधनस्तथा,“तुम सच्चे मित्र होकर और यह सब कुछ मेरा ही है, ऐसा निश्चित विचार रखकर दुर्योधनके ही समान समस्त कौरवदलकी रक्षा करो”

Sañjaya sprach: „Sei in Wahrheit und Treue fest verbunden, in der Gewissheit: ‚Dies ist mein‘ (das heißt: meine Sache und meine Verantwortung). Schütze das Heer der Kurus so, wie Duryodhana selbst es schützen würde.“

Verse 15

निशम्य वचन॑ तस्य चरणावभिवाद्य च । ययौ वैकर्तन: कर्ण: समीपं सर्वधन्विनाम्‌,भीष्मजीका यह वचन सुनकर विकर्तनपुत्र कर्णने उनके चरणोंमें प्रणाम किया और वह फिर सम्पूर्ण धनुर्धर सैनिकोंके समीप चला गया

Sañjaya sprach: Als er seine Worte vernommen hatte, verneigte sich Karṇa — der Sohn Vaikartanas — ehrfürchtig zu seinen Füßen und begab sich dann wieder in die Nähe aller Bogenschützen.

Verse 16

सो5भिवीक्ष्य नरौघाणां स्थानमप्रतिमं महत्‌ । व्यूढप्रहरणोरस्कं॑ सैन्यं तत्‌ समबृंहयत्‌

Sañjaya sprach: Als Karṇa jene gewaltige, unvergleichliche Stellung der Scharen von Kriegern sah — ein Heer in geordneter Schlachtordnung, mit Waffen und Panzerung an der Brust — stärkte er den Mut des Kaurava-Heeres und rief sie für den nahenden Zusammenstoß auf.

Verse 17

हृषिता: कुरव: सर्वे दुर्योधनपुरोगमा: । उपागतं महाबाहुं सर्वानीकपुरःसरम्‌

Sañjaya sprach: Alle Kurus, von Duryodhana angeführt, waren hocherfreut, als sie den heldenhaften, starkarmigen Kämpfer herankommen sahen — ihn, der an der Spitze des gesamten Heeres zog.

Verse 18

कर्ण दृष्टवा महात्मानं युद्धाय समुपस्थितम्‌ । समस्त सेनाओंके आगे चलनेवाले महाबाहु, महामनस्वी कर्णको आया और युद्धके लिये उपस्थित हुआ देख दुर्योधन आदि समस्त कौरव हर्षसे खिल उठे ।।

Sañjaya sprach: Als die Kauravas sahen, wie der großgesinnte Karṇa an die Front trat, kampfbereit und zum Krieg erschienen, da erstrahlten Duryodhana und die übrigen vor Freude. Sie ehrten ihn mit lautem Jubel: mit Rufen und Gebrüll, mit Klatschen und Schlagen der Arme, mit löwengleichen Schreien und dem vielfachen, hallenden Schnarren der Bogensehnen.