Shloka 20
Ghaṭotkaca Slays Alāyudha (Night Battle and Māyā Countermeasures) / घटोत्कचेन अलायुधवधः
दुःशासनेन संयुक्त: कर्णेन परिवर्धित: । क्षत्तर्वाक्यमनादृत्य त्वयाभ्यस्त: पुनः पुन:,इस कार्यमें दुःशासनने तुम्हारा साथ दिया है, कर्णसे भी उस क्रोधको बढ़ावा मिला है और विदुरजीके उपदेशकी अवहेलना करके तुमने बारंबार पाण्डवोंके उस क्रोधको बढ़नेका अवसर दिया है
duḥśāsanena saṃyuktaḥ karṇena parivardhitaḥ | kṣattur vākyam anādṛtya tvayābhyastaḥ punaḥ punaḥ ||
Sañjaya sprach: „Dabei war Duḥśāsana dein Komplize, und Karṇa schürte das Feuer noch weiter. Indem du den Rat Viduras (des kṣattṛ) missachtetest, gabst du immer wieder Anlass, dass der Zorn der Pāṇḍavas anwuchs. So war die Wut, die nun im Krieg ihre Frucht trägt, nicht plötzlich — sie wurde durch deine eigenen Entscheidungen genährt.“
संजय उवाच
Educational Q&A
Unchecked anger and injustice do not arise suddenly; they are strengthened by bad company and repeated disregard of wise counsel. Ethical failure is portrayed as cumulative—choices made ‘again and again’ mature into inevitable consequences.
Sañjaya attributes the escalation of the Pāṇḍavas’ anger to the Kaurava side’s actions: Duḥśāsana’s participation, Karṇa’s provocation, and the repeated ignoring of Vidura’s prudent advice—thereby explaining the moral and causal background of the ongoing war.