Shloka 13
अध्याय १४६ — निशायां सात्यकिदुर्योधनयुद्धम् / Chapter 146 — Night Battle: Sātyaki and Duryodhana; Śakuni’s Encirclement of Arjuna
पुरुषप्रवर महाराज! उन दोनों महाबली शिनि और सोमदत्तमें आधे दिनतक विचित्र एवं अद्भुत बाहुयुद्ध हुआ ।। शिनिना सोमदत्तस्तु प्रसहा भुवि पातित: । असिमुद्यम्य केशेषु प्रगृह्दा च पदा हतः:,उसमें शिनिने सोमदत्तको बलपूर्वक पृथ्वीपर पटक दिया और तलवार उठाकर उनकी चुटिया पकड़ ली एवं उन्हें लात मारी
sañjaya uvāca | puruṣapravara mahārāja! tayor ubhayor mahābalayoḥ śini-somadattayoḥ ardha-dina-paryantaṃ vicitraṃ cādbhutaṃ ca bāhu-yuddham abhavat || śininā somadattas tu prasahya bhuvi pātitaḥ | asim udyamya keśeṣu pragṛhya ca padā hataḥ ||
Sañjaya sprach: O großer König, Bester der Menschen! Einen halben Tag lang lieferten sich die beiden mächtigen Krieger, Śini und Somadatta, einen seltsamen und erstaunlichen Kampf Mann gegen Mann. Dann überwältigte Śini Somadatta, schleuderte ihn zu Boden; er hob das Schwert, packte ihn am Haar und trat ihn mit dem Fuß—eine Tat, die zeigt, wie der Krieg selbst bei berühmten Kämpfern Wildheit und den Verlust der Selbstbeherrschung hervorrufen kann.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how prolonged warfare can erode restraint and dignity: even celebrated warriors may resort to humiliating, forceful acts. It implicitly invites reflection on kṣatriya conduct—valor is praised, but cruelty and degradation of a fallen foe raise ethical tension within dharma.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Śini and Somadatta fought an intense hand-to-hand duel for half a day. Śini then overpowers Somadatta, throws him to the ground, lifts his sword, grabs him by the hair, and kicks/strikes him with his foot.