Shloka 27
द्रौणि-पार्षतयोर्युद्धम् | The Duel of Aśvatthāmā
Drauṇi) and Dhṛṣṭadyumna (Pārṣata
कर्णोउप्यन्यद् धनुर्गह्म हेमपृष्ठं दुरासदम् । विकृष्य तन्महच्चापं व्यसूजत् सायकांस्तदा,तब कर्णने भी सुवर्णमय पीठवाले दूसरे दुर्धर्ष एवं विशाल धनुषको हाथमें लेकर खींचा और बाणोंकी वर्षा प्रारम्भ कर दी
sañjaya uvāca |
karṇo 'py anyad dhanur gṛhya hemapṛṣṭhaṃ durāsadam |
vīkṛṣya tan mahācāpaṃ vyasṛjat sāyakāṃs tadā ||
Sañjaya sprach: Auch Karṇa ergriff einen anderen Bogen—goldrückig und schwer zu bestehen. Als er diesen großen Bogen bis zur vollen Spannung zog, begann er, Pfeilsalven zu entsenden. Die Szene betont die unerbittliche Steigerung der Schlacht, in der Können und Entschlossenheit voranstürmen, während die moralische Last der Gewalt weiter anwächst.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the momentum of kṣatriya warfare: skill, readiness, and unwavering resolve are praised as martial virtues, while the broader narrative invites reflection on how such escalating force, though aligned with battlefield duty, deepens the ethical gravity of the conflict.
Sañjaya reports that Karṇa switches to another formidable, gold-backed bow, draws it fully, and begins showering arrows—signaling an intensified phase of combat.