Shloka 14
द्रौणि-पार्षतयोर्युद्धम् | The Duel of Aśvatthāmā
Drauṇi) and Dhṛṣṭadyumna (Pārṣata
तानि दुःखान्यनेकानि विप्रकारांश्व सर्वशः । हृदि कृत्वा महाबाहुर्भीमो5युध्यत सूतजम्,अनेक बार दिये गये उन दुःखों और सम्पूर्ण अपकारोंको मनमें रखकर महाबाहु भीमसेनने सूतपुत्र कर्णके साथ युद्ध किया है
tāni duḥkhāny anekāni viprakārāṁś ca sarvaśaḥ | hṛdi kṛtvā mahābāhur bhīmo ’yudhyata sūtajam ||
Sañjaya sprach: Die vielen Leiden, die er ertragen hatte, und jedes Unrecht, das man ihm angetan, im Herzen bewahrend, kämpfte der mächtigarmige Bhīma mit Karṇa, dem Sohn eines Wagenlenkers. Der Vers zeigt, wie erinnerte Verletzungen und angesammelte Ungerechtigkeit den Entschluss im Krieg schärfen können, auch wenn ein solcher Antrieb im Widerstreit zum dharmischen Ideal steht, ohne persönlichen Groll zu handeln.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse shows how accumulated suffering and perceived injustice can become a powerful inner fuel for action; ethically, it invites reflection on whether one fights from personal resentment or from disciplined duty, since the former can cloud judgment even in a righteous cause.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīma, recalling many past sorrows and wrongs, enters combat with Karṇa, intensifying the duel with personal and historical grievance.