Shloka 12
Droṇa’s sweeping assault and the Abhimanyu–Jayadratha close-quarters episode (द्रोणस्य भीषणव्यचरितम् / सौभद्र-जयद्रथ-संनिपातः)
विष्णुर्वा सहितो देवैर्न त्वां प्राप्स्पत्यसौ मृथे । मयि जीवति राजेन्द्र न भयं कर्तुमहसि,आप्तैराशु परिज्ञातं भारद्वाजचिकीर्षितम् । संजय कहते हैं--राजन्! जब द्रोणाचार्यने कुछ अन्तर रखकर राजा युधिष्ठछिरको कैद करनेकी प्रतिज्ञा कर ली, तब आपके सैनिकोंने युधिष्ठिरके पकड़े जानेका उद्योग सुनकर जोर-जोरसे सिंहनाद करना और भुजाओंपर ताल ठोंकना आरम्भ किया। भरतनन्दन! उस समय धर्मराज युधिष्छिरने शीघ्र ही अपने विश्वसनीय गुप्तचरोंद्वारा यथायोग्य सारी बातें पूर्णरूपसे जान लीं कि द्रोणाचार्य क्या करना चाहते हैं
sañjaya uvāca |
viṣṇur vā sahito devair na tvāṁ prāpsyaty asau mṛdhe |
mayi jīvati rājendra na bhayaṁ kartum arhasi |
āptair āśu parijñātaṁ bhāradvāja-cikīrṣitam ||
Sañjaya sprach: „O König, selbst Viṣṇu persönlich, auch wenn er von den Göttern begleitet wäre, vermöchte dich in der Schlacht nicht zu ergreifen. Solange ich lebe, o Bester der Könige, sollst du der Furcht keinen Raum geben. Zudem wurde die Absicht des Sohnes Bhāradvājas (Droṇa) durch vertrauenswürdige Kundschafter rasch und zuverlässig erkannt.“
संजय उवाच