Shloka 7
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
भारद्वाजं त्रिभिरबणर्दु:सहं नवभि: शरै: । विकर्ण पञज्चविंशत्या चित्रसेनं च सप्तभि:,उन्होंने द्रोणाचार्यको तीन, दुःसहको नौ, विकर्णको पचीस, चित्रसेनको सात, दुर्मीषणको बारह, विविंशतिको आठ, सत्यव्रतको नौ तथा विजयको दस बाणोंसे घायल किया
sañjaya uvāca |
bhāradvājaṃ tribhir bāṇair duḥsahaṃ navabhiḥ śaraiḥ |
vikarṇaṃ pañcaviṃśatyā citrasenaṃ ca saptabhiḥ |
Sañjaya sprach: Mitten im Getümmel traf er Bhāradvāja (Droṇa) mit drei Pfeilen, Duḥsaha mit neun, Vikarṇa mit fünfundzwanzig und Citrasena mit sieben. Die Schilderung hebt die unerbittliche, methodische Gewalt des Krieges hervor—wo Tüchtigkeit in genau gezählten Treffern gemessen wird, während die moralische Last, verehrte Älteste und Verwandte zu verwunden, über dem Feld liegt.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, calculated nature of battlefield action, while implicitly pointing to the ethical tension of kṣatriya-duty: skill and resolve are praised, yet the act of wounding elders and relatives remains morally weighty within the Mahābhārata’s broader reflection on dharma.
Sañjaya reports a sequence of successful arrow-strikes in battle: the warrior (contextually, a combatant being described) wounds Droṇa (called Bhāradvāja) with three arrows, then Duḥsaha with nine, Vikarṇa with twenty-five, and Citrasena with seven.