Shloka 196
Droṇa-parva Adhyāya 107: Karṇa–Bhīma Saṃmarda
Arrow-storm Engagement
सर्वबीजविरूढेव यथा सीता श्रिया वृता । माननीय नरेश! जैसे खेतमें हलकी नोकसे बनी हुई रेखा सभी बीजोंके अंकुरित होनेपर शोभासम्पन्न दिखायी देती है, उसी प्रकार मद्रराजके रथका आश्रय ले वह सीता (हलद्वारा बनी हुई रेखा) बड़ी शोभा पा रही थी
sarvabījavirūḍheva yathā sītā śriyā vṛtā | mānanīya nareśa! yathā kṣetre halikā-nokasambhūtā rekhā sarvabījānāṃ aṅkurībhāve śobhāsampannā dṛśyate, tathā madrarājasya rathāśrayaṃ labdhvā sā sītā (halakṛtā rekhā) mahāśobhayā virājate sma |
Sañjaya sprach: „O ehrwürdiger König! Wie die Furche, die die Spitze des Pfluges im Feld zieht, schön erscheint, wenn alle Samen aufgegangen sind, so schien auch jene ‘Sītā’—die vom Pflug geschaffene Furche—großen Glanz zu gewinnen, indem sie Zuflucht beim Wagen des Madra-Königs nahm.“
संजय उवाच