Shloka 4
भीमसेन-दुर्योधन-प्रहारः तथा घटोत्कचमायाप्रादुर्भावः | Bhīmasena–Duryodhana Clash and the Manifestation of Ghaṭotkaca’s Māyā
एकी भूता: सुसंयत्ता: कौरवाणां महाचमूम् । व्यूहाय विदधू राजन् पाण्डवान् प्रति दंशिता:,नरेश्वर! तत्पश्चात् राजा दुर्योधन, चित्रसेन, विविंशति, रथियोंमें श्रेष्ठ भीष्म तथा द्रोणाचार्य--ये सब संगठित एवं सावधान होकर पाण्डवोंसे युद्ध करनेके लिये कवच बाँधकर कौरवोंके विशाल सैन्यकी व्यूह-रचना करने लगे
ekībhūtāḥ susaṁyattāḥ kauravāṇāṁ mahācamūm | vyūhāya vidadhu rājann pāṇḍavān prati daṁśitāḥ ||
Sañjaya sprach: O König, die Kauravas—vereint und vollständig gerüstet—begannen, ihr gewaltiges Heer zur Schlachtformation zu ordnen, bewaffnet, um den Pāṇḍavas entgegenzutreten. In diesem Augenblick betont das Epos die moralische Last des Krieges: Die kommende Gewalt ist kein Zufall, sondern bewusst geplant und angenommen; kollektiver Entschluss und Disziplin steigern ihr Gewicht.
संजय उवाच