Shloka 44
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya-saṃvādaḥ; madhyāhna-saṅgrāma-pravṛttiḥ
Dhritarashtra–Sanjaya dialogue and the midday battle escalation
अलम्बुषं शरैरन्यैरभ्याकिरत सर्वत: । पर्वतं वारिधाराभि: प्रावषीव बलाहक:ः,उस समय उस दिव्यास्त्रने उस राक्षसी मायाको तत्काल भस्म करके अलम्बुषके ऊपर सब ओरसे दूसरे-दूसरे बाणोंकी उसी प्रकार वर्षा आरम्भ की, जैसे वर्षा-ऋतुमें मेघ पर्वतपर जलकी धाराएँ गिराता है
alambuṣaṁ śarair anyair abhyākirat sarvataḥ | parvataṁ vāridhārābhiḥ prāvaṣīva balāhakaḥ ||
Sañjaya sprach: Dann überschüttete er Alambuṣa von allen Seiten mit weiteren Pfeilen — wie in der Regenzeit eine Wolke Wasserströme auf einen Berg ergießt.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness and competence in dharmic combat: deceptive magical displays are countered through clarity, trained skill, and the proper use of sanctioned power (divyāstra), rather than fear or uncontrolled violence.
After a divine weapon destroys a rākṣasa’s illusory stratagem, the warrior immediately follows up by surrounding Alambuṣa with a dense volley of arrows from all directions, compared to monsoon clouds drenching a mountain with rain.