Shloka 48
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
तिष्ठ तिछ्ठेति चामन्त्रय दुष्कर्ण भ्रातुरग्रत: । मुमोचास्मै शितान् बाणान् ज्वलितान् पन्नगानिव,फिर भाईके सामने ही दुष्कर्णसे 'खड़ा रह, खड़ा रह” ऐसा कहकर उसके ऊपर प्रज्वलित सर्पोंके समान तीखे बाणोंका प्रहार किया
tiṣṭha tiṣṭheti cāmantarya duṣkarṇaṁ bhrātur agrataḥ | mumocāsmai śitān bāṇān jvalitān pannagān iva ||
Sañjaya sprach: Dann rief er Duṣkarṇa zu: „Steh! Steh!“, und zwar vor den Augen seines Bruders, und schoss auf ihn scharfe Pfeile, lodernd wie Schlangen. Diese Tat steigerte die Wildheit und die Demütigung der Begegnung auf dem Schlachtfeld.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how speech and intent shape the ethics of conflict: a warrior’s taunt (“Stand! Stand!”) is not merely descriptive but meant to intimidate and dishonor, showing how aggression can be intensified through humiliation as well as weapons.
Sañjaya reports that a warrior addresses Duṣkarṇa with a repeated challenge and, in the presence of Duṣkarṇa’s brother, shoots sharp, blazing arrows at him, compared to fiery serpents.