Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
सोअचन्यत् कार्मुकमादाय वेगवान् क्रो धमूर्च्छित: । अमृष्यमाण: पार्थेन कार्मुकच्छेदमाहवे
sa cānyat kārmukam ādāya vegavān krodha-mūrcchitaḥ | amṛṣyamāṇaḥ pārthena kārmuka-cchedam āhave rājann |
Sañjaya sprach: Von Zorn überwältigt, bis zur Selbstvergessenheit, ergriff jener schnelle Krieger einen anderen Bogen. O König, da er es nicht ertragen konnte, dass Pārtha (Arjuna) ihm im Kampf den Bogen zerschlagen hatte, rüstete er zur Vergeltung—sein Grimm trieb ihn zu erneuter Gewalt statt zur Selbstbeherrschung.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) can eclipse discernment: instead of measured kshatriya restraint, the warrior’s inability to tolerate humiliation (his bow being cut) drives immediate retaliation. It implicitly contrasts mastery of self with being mastered by emotion.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that a warrior, furious after Arjuna cut his bow in battle, quickly takes up another bow, his anger fueling renewed aggression and escalation in the fight.