Shloka 29
आत्मदोष-उपदेशः तथा भीम-धृष्टद्युम्नयोः संयोगः
Self-Causation Counsel and the Bhīma–Dhṛṣṭadyumna Convergence
तथैव पाण्डवा: सर्वे परिवार्य वृकोदरम् । भीष्ममभ्यद्रवन् क्रुद्धास्ततो युद्धमवर्तत,इसी प्रकार क्रोधमें भरे हुए समस्त पाण्डवोंने भी भीमसेनको घेरकर भीष्मपर धावा किया। फिर दोनों पक्षोंमें भयंकर युद्ध होने लगा
tathaiva pāṇḍavāḥ sarve parivārya vṛkodaram | bhīṣmam abhyadravan kruddhās tato yuddham avartata ||
Sañjaya sprach: Ebenso schlossen sich alle Pāṇḍavas, von Zorn entflammt, eng um Vṛkodara (Bhīma) zusammen und stürmten geradewegs auf Bhīṣma zu. Daraufhin entbrannte zwischen beiden Seiten ein erbitterter Kampf — Zorn und Entschlossenheit trieben die Krieger in einen entscheidenden Zusammenstoß mit dem Ältesten, der als Pfeiler des Kaurava-Heeres stand.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective resolve and protective solidarity (the Pāṇḍavas forming around Bhīma) can focus a forceful assault, yet it also shows the ethical tension of war: anger (krodha) propels action, but in the Mahābhārata such anger is a dangerous fuel that intensifies violence and suffering even when one fights under kṣatriya-duty.
Sañjaya reports that the Pāṇḍavas, enraged, gather around Bhīma and together rush to attack Bhīṣma. This coordinated charge triggers a severe engagement, with both armies entering a heightened phase of combat.