Shloka 1
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
अत अष्टपजञज्चाशत्तमो< ध्याय: पाण्डव-वीरोंका पराक्रम, कौरव-सेनामें भगदड़ तथा दुर्योधन और भीष्मका संवाद संजय उवाच ततस्ते पार्थिवा: क्रुद्धा: फाल्गुनं वीक्ष्य संयुगे । रथैरनेकसाहस्रै: समन्तात् पर्यवारयन्,संजयने कहा--राजन्! तदनन्तर वे समस्त भूपाल समरभूमिमें अर्जुनको देखते ही कुपित हो उठे और उन्होंने अनेक सहस्र रथियोंके साथ उन्हें सब ओरसे घेर लिया
sañjaya uvāca | tataste pārthivāḥ kruddhāḥ phālgunaṃ vīkṣya saṃyuge | rathair anekasāhasraiḥ samantāt paryavārayan |
Sañjaya sprach: Da wurden jene Könige beim Anblick Phālgunas (Arjunas) auf dem Schlachtfeld zornig und umringten ihn von allen Seiten mit vielen Tausenden von Streitwagen.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and rivalry can unite many rulers into a single hostile force, escalating violence; ethically, it cautions that unchecked wrath in war magnifies suffering and hardens collective responsibility.
After Arjuna becomes visible in the thick of battle, numerous kings on the Kaurava side grow furious and converge with thousands of chariots, encircling him from every direction to contain or overwhelm him.