Shloka 256
भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
विकर्णो दशभिर्भल्लै राजन् विव्याध पाण्डवम् | नरेश्वर! तदनन्तर सम्पूर्ण विश्वमें विख्यात महारथी भीष्मने अर्जुनपर सतहत्तर बाण चलाये, द्रोणने पचीस, कृपाचार्यने पचास, दुर्योधनने चौंसठ, शल्यने नौ, जयद्रथने नौ, शकुनिने पाँच तथा विकर्णने दस भल्ल नामक बाणों-द्वारा पाण्डुनन्दन अर्जुनको बींध डाला
sañjaya uvāca |
vikarṇo daśabhir bhallai rājann vivyādha pāṇḍavam |
Sañjaya sprach: O König, Vikarna durchbohrte den Pāṇḍava (Arjuna) mit zehn Bhalla-Pfeilen. Danach, in dem berühmten Zusammenstoß der großen Wagenkrieger, schoss Bhīṣma siebenundsiebzig Pfeile, Droṇa fünfundzwanzig, Kṛpa fünfzig, Duryodhana vierundsechzig, Śalya neun, Jayadratha neun, Śakuni fünf und Vikarna zehn; und so trafen sie Arjuna, den Sohn Pāṇḍus, mit ihren Salven.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the intensity and moral pressure of battlefield duty: even when many renowned warriors focus their attack on a single opponent, the narrative underscores steadfastness under adversity and the harsh, collective nature of kṣatriya warfare.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Vikarṇa strikes Arjuna with ten bhalla-arrows, and the surrounding narration describes a coordinated volley by multiple Kaurava-side mahārathas—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Duryodhana, Śalya, Jayadratha, and Śakuni—who also shoot and hit Arjuna.