Shloka 58
सूर्योदयं त इच्छन्त: स्थिता युद्धाय दंशिता: । भारत! इस प्रकार पाण्डव क्रौंचार॒ुण नामक महाव्यूहकी रचना करके सूर्योदयकी प्रतीक्षा करते हुए युद्धके लिये कवच आदिसे सुसज्जित हो खड़े हो गये || ५७ ह ।। तेषामादित्यवर्णानि विमलानि महान्ति च । श्वेतच्छत्राण्यशो भन््त वारणेषु रथेषु च,उनके हाथियों और रथोंके ऊपर सूर्यके समान प्रकाशमान, निर्मल एवं महान् श्वेतच्छत्र शोभा पा रहे थे
sañjaya uvāca |
sūryodayaṃ tu icchantaḥ sthitā yuddhāya daṃśitāḥ |
bhārata! evaṃ pāṇḍavāḥ krauñcāruṇa-nāmakaṃ mahāvyūhaṃ racayitvā sūryodayasya pratīkṣāṃ kurvantaḥ yuddhāya kavacādibhiḥ susajjitāḥ samatiṣṭhan ||
tēṣām āditya-varṇāni vimalāni mahānti ca |
śveta-cchatrāṇy aśobhanta vāraṇeṣu ratheṣu ca ||
Sañjaya sprach: „O Bhārata, nach Sonnenaufgang verlangend, standen die Pāṇḍava kampfbereit, vollständig bewaffnet und gerüstet. Nachdem sie die große Schlachtordnung namens ‘Krauñcāruṇa’ aufgestellt hatten, warteten sie auf die Morgenröte, bereit, den Kampf zu beginnen. Über ihren Elefanten und Wagen glänzten große, makellose weiße Schirme, strahlend wie die Sonne.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights kṣatriya discipline: battle is approached with preparation, order, and attention to auspicious timing. The shining parasols symbolize royal legitimacy and morale, suggesting that outward order and inner resolve support the performance of duty in a grave ethical setting like war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Pāṇḍavas have formed a major battle-array named Krauñcāruṇa and, fully armored, are waiting for sunrise to commence fighting. Their elephants and chariots are adorned with large, spotless white parasols gleaming like the sun.