Shloka 59
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
विकर्ण: सुतसोम॑ तु विद्ध्वा नाकम्पयच्छरै: । सुतसोमो विकर्ण च तदद्भुतमिवाभवत्,विकर्ण अपने बाणोंसे सुतरोमको घायल करके भी उन्हें कम्पित न कर सका। इसी प्रकार सुतसोम भी विकर्णको विचलित न कर सके। उन दोनोंका यह पराक्रम अद्भुत-सा प्रतीत हुआ
sañjaya uvāca | vikarṇaḥ sutasomaṁ tu viddhvā nākampayac charaiḥ | sutasomo vikarṇaṁ ca tad adbhutam ivābhavat ||
Sañjaya sprach: Obwohl Vikarṇa Sutasoma mit seinen Pfeilen traf, vermochte er ihn nicht zum Wanken zu bringen. Ebenso konnte Sutasoma Vikarṇa nicht erschüttern. Die standhafte Tapferkeit der beiden, jeder unter Angriff unnachgiebig, erschien wahrhaft wundersam.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya steadfastness under pressure: true martial excellence is not merely striking the opponent, but remaining unshaken oneself. It also suggests an ethical admiration for courage and endurance even amid a destructive war.
During the battle, Vikarṇa shoots Sutasoma but cannot make him falter; Sutasoma likewise fails to shake Vikarṇa. Sañjaya reports this mutual, unwavering resistance as an astonishing display of prowess.