Shloka 19
सम्बन्ध-- इस प्रकार सातवेंसे अठारहवें शलोकोंतक आयुरीस्वभाववालोके दुर्गुण और दुराचार आदिका वर्णन करके अब उन दुर्गुण-दुराचारोंगें त्याज्य-बुद्धि करानेके लिये अगले दो श्लोकोंमें भगवान् वैसे लोगोंकी घोर निन्दा करते हुए उनकी दुर्गीतिका वर्णन करते हैं-- तानहं द्विषतः क्रूरान् संसारेषु नराधमान् | क्षिपाम्यजस्रमशु भानासुरीष्वेव योनिषु,उन द्वेष करनेवाले पापाचारी और क्रूरकर्मी नराधमोंको मैं संसारमें बार-बार आसुरी योनियोंमें? ही डालता हूँ
tān ahaṃ dviṣataḥ krūrān saṃsāreṣu narādhamān | kṣipāmy ajasram aśubhān āsurīṣv eva yoniṣu ||
Der erhabene Herr erklärt, dass jene, die voller Hass, Grausamkeit und sittlicher Verkommenheit sind—die in schädlichem Tun verharren—im Kreislauf der Welt immer wieder in dämonische Schoße hinabgeworfen werden. Die ethische Wucht dieser Aussage ist eine Warnung: anhaltende Bosheit und Grausamkeit formen das Geschick und führen nicht zur Erhebung, sondern zu weiterer Entartung und Leid.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Persistent hatred and cruelty are not merely personal flaws; they become karmic causes that drive repeated downfall in saṃsāra. The verse urges the listener to cultivate a rejecting attitude toward such vices and to choose conduct aligned with dharma.
In the midst of instruction, the Lord describes the fate of those dominated by malicious, cruel, and unrighteous tendencies. This functions as a moral warning following a description of corrupt traits, emphasizing that such dispositions lead to repeated demonic rebirths rather than spiritual progress.