Shloka 62
सम्बन्ध-- उपर्युक्त प्रकारसे मनसहित इन्द्रियॉको वशर्मोें न करनेसे और भगवत्परायण न होनेसे क्या हानि है? यह बात अब दो *लोकोंमें बतलायी जाती है-- ध्यायतो विषयान् पुंस: सड़स्तेषूपजायते । सड्त् संजायते काम: कामात् क्रोधोडभिजायते,विषयोंका चिन्तन करनेवाले पुरुषकी उन विषयोंमें आसक्ति हो जाती है, आसक्तिसे उन विषयोंकी कामना उत्पन्न होती है और कामनामें विघ्न पड़नेसे क्रोध उत्पन्न होता है
dhyāyato viṣayān puṁsaḥ saṅgas teṣūpajāyate | saṅgāt sañjāyate kāmaḥ kāmāt krodho 'bhijāyate ||
Wenn ein Mensch immer wieder über Sinnesobjekte nachsinnt, entsteht Anhaftung an sie. Aus Anhaftung wird Verlangen geboren; und wenn das Verlangen gehindert wird, entsteht Zorn.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Uncontrolled mental dwelling on pleasures initiates a chain: contemplation → attachment → desire → anger. Ethical failure begins internally; therefore mastery of attention and detachment is foundational to dharma.
In the Kurukṣetra setting, Kṛṣṇa is instructing Arjuna on the psychology of moral collapse and the need for disciplined senses and mind. This verse explains how fixation on objects undermines steadiness and leads to destructive emotions.