Shloka 25
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
तं॑ शल्यो नवभिर्भित्त्वा पुनर्विव्याध पठ्चभि: । सारथिं चास्य भल्लेन गाढं विव्याध मर्मणि,यह देख शल्यने भीमसेनको पहले नौ बाणोंसे विदीर्ण करके फिर पाँच बाणोंद्वारा घायल किया। साथ ही एक भल्लके द्वारा उनके सारथिके भी मर्मस्थानोंमें अधिक चोट पहुँचायी
taṁ śalyo navabhir bhittvā punar vivyādha pañcabhiḥ | sārathiṁ cāsya bhallena gāḍhaṁ vivyādha marmaṇi ||
Sañjaya sprach: Śalya, nachdem er ihn mit neun Pfeilen durchbohrt hatte, traf ihn erneut mit fünf weiteren. Und mit einem scharfen Bhalla-Pfeil verwundete er seinen Wagenlenker schwer an einer lebenswichtigen Stelle—ein Zeichen der erbarmungslosen Härte der Schlacht, in der selbst Dienende zu Zielen werden.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war compresses moral space: even non-combatant aides like charioteers can be harmed, illustrating the harsh reality of kṣatriya warfare and the ethical erosion that prolonged conflict can bring.
Sañjaya reports that Śalya pierces Bhīmasena with nine arrows, then strikes him again with five more, and additionally wounds Bhīma’s charioteer with a bhalla-arrow in a vital spot.