Shloka 14
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेन: प्रतापवान् । गौतमं ताडयामास शरैरबहुभिराहवे,महाराज! तदनन्तर क्रोधमें भरे हुए प्रतापी भीमसेनने रणक्षेत्रमें कृपाचार्यको अनेक बाणोंद्वारा घायल किया
tataḥ kruddho mahārāja bhīmasenaḥ pratāpavān | gautamaṃ tāḍayāmāsa śarair bahubhir āhave ||
Sañjaya sprach: Dann, o König, traf der mächtige und tapfere Bhīmasena, im Gedränge der Schlacht von Zorn entflammt, Gautama (Kṛpācārya) auf dem Kampfplatz mit vielen Pfeilen. Der Vers macht deutlich, wie der Zorn, einmal im Krieg entfesselt, selbst große Helden zu unablässiger Gewalt treibt und persönliches Empfinden in gesteigerten Kampf verwandelt.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can intensify violence in war: a warrior’s inner emotion quickly becomes outward action. In the ethical frame of the Mahābhārata, even when fighting aligns with kṣatriya-duty, uncontrolled wrath is shown as a force that escalates harm and clouds discernment.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Bhīma, provoked and furious, attacks Kṛpācārya (called ‘Gautama’) on the battlefield, wounding him with a volley of many arrows.