[दाक्षिणात्य अधिक पाठका इं श्लोक मिलाकर कुल ८० ६ “लोक हैं।] #स्न्ैमा रन () अिन्मानन- सप्तनवतितमो< ध्याय: दुर्योधनका अपने मन्त्रियोंस सलाह करके भीष्मसे पाण्डवोंको मारने अथवा कर्णको युद्धके लिये आज्ञा देनेका अनुरोध करना संजय उवाच ततो दुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबल: । दुःशासनश्र पुत्रस्ते सूतपुत्रश्न दुर्जय:,संजय कहते हैं--महाराज! तदनन्तर राजा दुर्योधन, सुबलपुत्र शकुनि, आपका पुत्र दुःशासन, दुर्जयवीर सूतपुत्र कर्ण--ये सभी मिलकर अभीष्ट कार्यके विषयमें गुप्त परामर्श करने लगे। उनकी मन्त्रणाका मुख्य विषय यह था कि पाण्डवोंको दल-बलसहित युद्धमें कैसे जीता जा सकता है?
sañjaya uvāca | tato duryodhano rājā śakuniś cāpi saubalaḥ | duḥśāsanaś ca putras te sūtaputraś ca durjayaḥ ||
Sañjaya sprach: Daraufhin kamen König Duryodhana, Śakuni, der Sohn Subalas, dein Sohn Duḥśāsana und Karṇa—der schwer zu bezwingende Held, Sohn eines Wagenlenkers—zusammen, um im Geheimen über ihr begehrtes Ziel zu beraten. Ihr Rat kreiste darum, wie die Söhne Pāṇḍus samt ihren Heeren im Krieg niedergerungen werden könnten—ein Bündnis aus Ehrgeiz und Strategie, das den Forderungen des Dharma entgegenstand.
संजय उवाच
The verse highlights how collective counsel can be driven by ambition and hostility rather than dharma: powerful figures unite in secret planning to defeat opponents, illustrating the ethical danger of strategy divorced from righteousness.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Duryodhana, Shakuni, Duhshasana, and Karna assemble and begin confidential deliberations about achieving their aim—defeating the Pandavas in the coming battle.