Shloka 17
Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
अग्निर॒वाच ये वै लोका देवलोके महान्तः सम्प्राप्स्यसे तान् देवराजप्रसादात् । त्वां चेदसौ याजयेद् वै बृहस्पति- नून॑ स्वर्ग त्वं जये: कीर्तियुक्त:,अग्निदेवने कहा--राजन्! यदि बृहस्पतिजी आपका यज्ञ करायेंगे तो देवराज इन्द्रके प्रसादसे देवलोकके भीतर जितने बड़े-बड़े लोक हैं, वे सभी आपके लिये सुलभ हो जायूँगे। निश्चय ही आप यशस्वी होनेके साथ ही स्वर्गपर भी विजय प्राप्त कर लेंगे। मानवलोक, दिव्यलोक, महान् प्रजापतिलोक और सम्पूर्ण देवराज्यपर भी आपका अधिकार हो जायगा
agnir uvāca—ye vai lokā devaloke mahāntaḥ samprāpsyase tān devarāja-prasādāt | tvāṃ ced asau yājayed vai bṛhaspatiḥ nūnaṃ svargaṃ tvaṃ jayeḥ kīrti-yuktaḥ |
Agni sprach: „O König, durch die Gunst Indras, des Herrn der Götter, wirst du all jene großen Reiche erlangen, die in der Welt der Götter bestehen. Und wenn Bṛhaspati selbst dein Opfer leitet, dann wirst du gewiss—von Ruhm umgeben—sogar den Himmel erringen.“
मरुत्त उवाच
Educational Q&A
The passage links righteous royal sacrifice (yajña) with both divine favor and moral reputation: when a king performs ritual duty under a worthy priest (Bṛhaspati) and with Indra’s grace, he gains exalted realms and lasting fame—suggesting that spiritual attainment is tied to proper means, authority, and ethical legitimacy.
Agni addresses the king, promising access to the great heavenly realms through Indra’s favor, and adds that if Bṛhaspati serves as the officiating priest for the king’s sacrifice, the king will certainly achieve renown and victory in heaven.