Shloka 56
उत्थाय च महाबाहु: पर्याश्वस्तो धनंजय: । बभ्रुवाहनमालिड्ग्य समाजिघ्रत मूर्थनि,महाबाहु अर्जुन भलीभाँति स्वस्थ होकर उठे और बभ्रुवाहनको हृदयसे लगाकर उसका मस्तक सूँघने लगे
utthāya ca mahābāhuḥ paryāśvasto dhanañjayaḥ | babhrūvāhanam āliṅgya samājighrata mūrdhani ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Dann erhob sich Dhanañjaya (Arjuna), der Held mit den mächtigen Armen, völlig wiederhergestellt. Er umarmte Babhrūvāhana und roch liebevoll an seinem Haupt — eine innige Geste väterlicher Anerkennung und Versöhnung, die die Verwandtschaft bekräftigte und die Harmonie nach dem Konflikt wiederherstellte.
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after violent confrontation, dharma is fulfilled through restoration—recognizing kinship, showing compassion, and re-establishing social and familial harmony rather than clinging to resentment.
Arjuna, now recovered and composed, rises and embraces Babhrūvāhana, then affectionately smells his head—signaling paternal affection, acceptance, and reconciliation.