Shloka 86
Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
निर्देष्ठ प्राणिभि: कैश्वित् प्राकृतर्मासलोचनै: । उनका श्रीविग्रह प्रभातकालके सूर्यकी भाँति तेजसे जाज्वल्यमान दिखायी देता है। संसारके कोई भी प्राकृत प्राणी अपने मांसमय नेत्रोंसे उनके रूप या आकारको कभी देख नहीं सकते
nirdiṣṭeṣṭa-prāṇibhiḥ kaiścit prākṛtair māṃsa-locanaiḥ | unakā śrī-vigrahaḥ prabhāta-kāle sūrya-kī bhānti tejase jājyvalyamāna dikhāyī detā hai | saṃsāra-ke koī bhī prākṛta prāṇī apane māṃsamaya netroṃ-se unke rūpa yā ākāra-ko kabhī dekh nahīṃ sakate |
Saṃvarta sprach: „Manche gewöhnlichen Wesen mögen mit ihren natürlichen, fleischlichen Augen von dem reden, was sie ‘gesehen’ haben; doch seine herrliche Gestalt erscheint lodernd vor Glanz wie die Morgensonne. Kein bloß weltliches Wesen kann seine wahre Form wirklich schauen oder seine Größe mit Augen aus Fleisch ermessen.“ Die Stelle betont, dass geistige Wirklichkeit nicht durch rohe Wahrnehmung allein erfasst wird und dass Demut vor den Grenzen der Sinne selbst eine Form von Dharma ist.
संवर्त उवाच
Educational Q&A
That ordinary sensory perception is insufficient to grasp higher or divine reality; one must recognize the limits of the physical senses and approach such truths with humility and inner discernment.
Saṃvarta describes a being whose form shines like the morning sun, emphasizing that common creatures with fleshly eyes cannot truly perceive or comprehend that form.