Shloka 1
Traigarta Attempt to Seize the Aśvamedha Horse; Arjuna’s Restraint and Tactical Victory
ऑपन-- माल छा अकाल त्रिसप्ततितमो<ध्याय: सेनासहित अर्जुनके द्वारा अश्वका अनुसरण वैशम्पायन उवाच दीक्षाकाले तु सम्प्राप्ते ततस्ते सुमहर्त्विज: । विधिवद् दीक्षयामासुरश्चवमेधाय पार्थिवम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! जब दीक्षाका समय आया, तब उन व्यास आदि महान् ऋत्विजोंने राजा युधिष्ठिरको विधिपूर्वक अश्वमेधयज्ञकी दीक्षा दी
Vaiśampāyana uvāca: dīkṣākāle tu samprāpte tatas te sumahartvijaḥ | vidhivad dīkṣayāmāsur aśvamedhāya pārthivam ||
Vaiśampāyana sprach: „O Janamejaya! Als die Zeit der Weihe gekommen war, initiierten jene erhabenen Opferpriester — Vyāsa und andere — den König ordnungsgemäß für das Aśvamedha-Opfer.“ Die Erzählung betont, dass selbst königliche Macht dem Ritualgesetz und disziplinierter Selbstzucht unterstellt werden muss, damit Herrschaft im Einklang mit dem Dharma ausgeübt wird und nicht als bloße Gewalt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate rule is not merely political victory; it must be ritually and ethically regulated. The king submits to prescribed discipline (vidhi) through dīkṣā, signaling accountability to dharma.
At the proper time for consecration, the eminent priests formally initiate King Yudhiṣṭhira for the Aśvamedha sacrifice, marking the beginning of the rite’s regulated sequence.