Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
किंकराणां तत: पश्चाच्चकार बलिमुत्तमम् | वेदोंके पारंगत विद्वान् पुरोहितने विधिपूर्वक देवताको अत्यन्त प्रिय लगनेवाले समस्त कर्म करके फिर भगवान् शिवके पार्षदोंको उत्तम बलि (भेंट-पूजा) चढ़ायी
kiṅkarāṇāṃ tataḥ paścāc cakāra balim uttamam | vedāṅge pāraṅgato vidvān purohitena vidhipūrvakaṃ devatābhyo 'tyanta-priya-lagnān sarva-karmāṇi kṛtvā punaḥ bhagavataḥ śivasya pārṣadānām uttama-baliṃ (bheṭa-pūjāṃ) samarpayām āsa |
Vaiśaṃpāyana sprach: Danach brachte er ein vortreffliches Bali dar — eine ehrfürchtige Opfergabe — zuerst den Dienern und Gefolgsleuten; sodann vollzog er, unter Leitung eines gelehrten Priesters, der in den Veden und ihren Hilfswissenschaften bewandert war, ordnungsgemäß alle Riten, die den Gottheiten am liebsten sind. Nachdem er diese Handlungen nach Vorschrift vollendet hatte, brachte er abermals eine erhabene Opfergabe von Verehrungsgaben dem Gefolge des Herrn Śiva dar. Die Stelle betont, dass Macht und Erfolg in disziplinierter ritueller Ordnung, Achtung der göttlichen Hierarchie und treuer Erfüllung der vorgeschriebenen Pflichten gründen sollen.
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes dharmic order in worship: rites should be performed correctly (vidhipūrvakam), under qualified guidance (a learned purohita), and with due respect to divine hierarchy—offering propitiation not only to the principal deity but also to associated beings (attendants/retinue).
After completing prior steps, the performer arranges an excellent bali offering. With a priest skilled in Veda and Vedāṅgas, he performs all deity-pleasing rites and then presents a special offering to Lord Śiva’s attendants (pārṣadāḥ), indicating a comprehensive, properly sequenced ritual observance.