Shloka 17
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
नद्धं च भाजनं राजंस्तुलार्थमभवन्नूप । वाहन पाण्डुपुत्रस्य तत्रासीत् तु विशाम्पते,राजन्! एक-एक संदूकमें बंद किये हुए बर्तनोंका बोझ आधा-आधा भार होता था। प्रजानाथ! उन सबको ढोनेके लिये पाण्डुपुत्र युधिष्ठिके वाहन भी वहाँ उपस्थित थे
naddhaṃ ca bhājanaṃ rājan tulārtham abhavan nṛpa | vāhanaṃ pāṇḍuputrasya tatrāsīt tu viśāṃpate ||
Vaiśampāyana sprach: „O König, die Gefäße waren fest verschnürt und sicher verschlossen, und, o Herrscher, ihre Lasten waren in gleichem Maß geordnet, nach Gewicht ausgewogen. Und dort, o Herr des Volkes, standen auch die Transportfahrzeuge des Sohnes Pāṇḍus (Yudhiṣṭhira) bereit, um sie fortzuschaffen.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship through careful stewardship: resources are secured, measured fairly, and transported responsibly—order and equity in practical affairs supporting larger righteous aims.
During the Aśvamedha-related proceedings, the narrator describes logistical arrangements: utensils are tied up and distributed into balanced loads, and Yudhiṣṭhira’s vehicles are present to carry these prepared burdens.