Shloka 2
उपहार-विधानम्, यक्षपूजा, रत्ननिध्युद्धारः
Offerings to Tryambaka; Yakṣa honors; Excavation of the Treasure
संस्तूयमाना: स्तुतिभि: सूतमागधवन्दिभि: । स्वेन सैन्येन संवीता यथादित्या: स्वरश्मिभि:,सूत, मागध और वन्दीजन अनेक प्रकारके प्रशंसासूचक वचनोंद्वारा उनके गुण गाते चलते थे। अपनी सेनासे घिरे हुए पाण्डव ऐसे जान पड़ते थे, मानो अपनी किरणमालाओंसे मण्डित सूर्य प्रकाशित हो रहे हों
saṁstūyamānāḥ stutibhiḥ sūtamāgadhavandibhiḥ | svena sainyena saṁvītā yathādityāḥ svaraśmibhiḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Während die Sänger—sūtas, māgadhas und vandins—mitzogen und sie mit vielerlei Lobgesängen priesen, erschienen die Pāṇḍavas, von ihrem eigenen Heer umringt, wie die Sonnen selbst: strahlend und herrlich, als wären sie von ihren eigenen Strahlen geschmückt und umgeben.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate sovereignty is not merely force but a visible harmony of public recognition (praise by authorized court bards) and protective order (being surrounded by one’s own disciplined army). The sun-and-rays simile conveys that true royal splendor naturally radiates from rightful standing and well-ordered support.
As the Pāṇḍavas proceed, professional panegyrists—sūtas, māgadhas, and vandins—sing their virtues. The brothers are shown moving with their forces around them, and the narrator likens their appearance to the sun shining, encircled by its own rays.