Shloka 36
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
धर्मराजस्य भवनं जम्मतु: परमार्चितौ । यत्रास्ते स सहामात्यो धर्मराजो महाबल:,भोजनके पश्चात् मेधावी श्रीकृष्ण अर्जुनके साथ सोये। जब रात बीती और प्रात:काल हुआ, तब पूर्वाह्लकालकी क्रिया--संध्या-वन्दन आदि करके वे दोनों परम पूजित मित्र धर्मराज युधिष्ठिरके महलमें गये। जहाँ महाबली धर्मराज अपने मन्त्रियोंक साथ रहते थे
dharma-rājasya bhavanaṁ jagmatuḥ paramārcitau | yatrāste sa sahāmātyo dharma-rājo mahābalaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Die beiden hochgeehrten—Śrī Kṛṣṇa und Arjuna—gingen nach dem Mahl, als die Nacht verstrichen und der Morgen angebrochen war, nachdem sie die morgendlichen Pflichten wie Sandhyā-vandana und anderes vollzogen hatten, zur Residenz des Dharmakönigs Yudhiṣṭhira. Dort wohnte jener mächtige Wahrer des Dharma zusammen mit seinen Ministern; die Szene lässt die höfische Ordnung einer gerechten Königsherrschaft erkennen—geprägt von Rat, Regierung und geziemender Sitte.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dhārmic kingship: the righteous king is portrayed as residing with his ministers, emphasizing that power is exercised through counsel and orderly governance, and that honoured persons approach the royal household with propriety.
Two highly honoured figures go to King Yudhiṣṭhira’s residence, where he is staying together with his ministers, setting the stage for a courtly meeting within the framework of post-war administration and ethical rule.