Shloka 18
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
सुरापो ब्रह्महा स्तेयी भ्रूणहा गुरुतल्पग: । तपसैव सुतप्तेन मुच्यते किल्बिषात् ततः,शराबी, ब्रह्महत्यारा, चोर, गर्भ नष्ट करनेवाला और गुरुपत्नीकी शय्यापर सोनेवाला महापापी भी भलीभाँति तपस्या करके ही उस महान् पापसे छुटकारा पा सकता है
surāpo brahmahā steyī bhrūṇahā gurutalpagaḥ | tapasaiva sutaptena mucyate kilbiṣāt tataḥ ||
Vāyu sprach: „Selbst ein Trinker von Branntwein, ein Töter eines Brāhmaṇa, ein Dieb, einer, der einen Embryo vernichtet, und einer, der das Lager des Lehrers entweiht—so schwer auch seine Sünde sei—kann von dieser Schuld allein durch Askese befreit werden, wenn sie wahrhaftig und mit ganzer Strenge geübt wird.“
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that even the gravest moral transgressions are not beyond remedy: sincere, intense tapas (austerity and disciplined self-purification) can remove the burden of guilt and restore moral standing.
Vāyu-deva is speaking and enumerates major sins recognized in dharma traditions, asserting that rigorous austerity functions as a means of expiation and release from the resulting moral taint.