Shloka 22
Pañcahotṛ-Vidhāna and the Dispute of the Five Vāyus (पञ्चहोतृविधानम् — पञ्चवायूनां श्रेष्ठत्वविवादः)
सर्वे स्वविषये श्रेष्ठा: सर्वे चान्योन्यधर्मिण: । इति तानब्रवीत् सर्वान् समवेतान् प्रजापति:,“सभी अपने-अपने स्थानपर श्रेष्ठ हो और सबका धर्म एक-दूसरेपर अवलम्बित है।' इस प्रकार वहाँ एकत्र हुए सब प्राणोंसे प्रजापतिने फिर कहा--
sarve svaviṣaye śreṣṭhāḥ sarve cānyonyadharmiṇaḥ | iti tān abravīt sarvān samavetān prajāpatiḥ ||
Prajāpati wandte sich an alle Versammelten und erklärte: „Jeder von euch ist in seinem eigenen, angemessenen Bereich der Vornehmste, und die Pflicht eines jeden hängt von den anderen ab.“ So sprach er und bekräftigte die wechselseitige Abhängigkeit als Grundlage rechter Ordnung.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
That excellence is contextual: each being or faculty is ‘best’ within its own rightful sphere, and dharma is sustained through mutual dependence rather than isolated supremacy.
Prajāpati addresses a gathered group and resolves their implicit comparison or rivalry by stating that all are superior in their own domains and that their functions support one another.