Shloka 3
Yudhiṣṭhira’s Grief, Kṛṣṇa’s Consolation, and Vyāsa’s Admonition (युधिष्ठिरशोक-निवारणोपदेशः)
यजस्व विविधैर्यज्ञैर्बहुभि: स्वाप्तदक्षिणै: । देवांस्तर्पय सोमेन स्वधया च पितृनपि,“इसलिये आप बड़ी-बड़ी दक्षिणावाले नाना प्रकारके यज्ञोंका अनुष्ठान कीजिये और सोमरसके द्वारा देवताओं तथा स्वधाद्वारा पितरोंको तृप्त कीजिये
yajasva vividhair yajñair bahubhiḥ svāptadakṣiṇaiḥ | devāṁs tarpay somena svadhayā ca pitṝn api ||
Vaiśaṃpāyana sprach: „Darum vollziehe viele Opfer verschiedener Art, reich versehen mit den gebührenden Gaben und Opferlöhnen. Mit Soma sättige die Götter; und mit der svadhā-Darbringung sättige auch die Ahnen.“ Der Rat zeichnet gerechte Königsherrschaft als durch wechselseitige Pflicht getragen—durch rituelle Großzügigkeit werden göttliche wie ahnische Ansprüche geehrt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocal dharma: a ruler (or householder) sustains cosmic and social order by performing well-appointed sacrifices, giving proper dakṣiṇā, and honoring both gods (through Soma offerings) and ancestors (through svadhā rites).
Vaiśaṃpāyana narrates an instruction urging the performance of multiple, properly funded sacrifices, emphasizing the traditional twofold obligation—propitiating the devas and the pitṛs—so that prosperity and legitimacy are maintained through dharmic ritual action.